Turystyka

Masarykova-chata-9095

Schronisko Masarykova chata

  • 27 września 1925 r. – otwarcie schroniska
  • 8 września 1935 r. – odsłonięcie popiersia Tomáša Garrigue Masaryka

Celem wycieczek prawie wszystkich turystów odwiedzających Góry Orlickie jest Šerlich, znajdujący się na głównym grzebieniu Gór Orlickich, oddalony od Deštného prawie 4 km. Każdemu spodoba się wspaniały widok gór i jednocześnie przyciągnie schronisko Masarykova chata. Tylko niewiele osób wie, że o budowie tego schroniska zdecydowano na pierwszym zebraniu Klubu Czechosłowackich Turystów w Hradci Králové w dniu 8.05.1919 r. materiały budowlane zgromadzono w Šerlišskim młynie (drewno do budowy, gonty drewniane) i transportowano przy pomocy koni pociągowych na plac budowy. W fundamentach schroniska schowano w dniu 14.09.1924 r. metalowe pudełko z dokumentami pamiątkowymi poszczególnych turystycznych jednostek administracyjnych. Oficjalnie do użytku publicznego, schronisko zostało oddane w dniu 27 września 1925 r. Schronisko zostało zbudowane na parceli odkupionej od właścicieli Opoczeńskich posiadłości ziemskich. Pierwszym zarządcą schroniska był Ladislav Telecký.

 

Trasy turystyczne - kierunek Velká Deštná

Šerlich - Velká Deštná - Šerlich

Idąc po czerwonym szlaku, od schroniska Masarykova chata na krzyżówkę w pobliżu parkingu, skąd idziemy dalej czerwonym szlakiem koło Malé Deštné do chatki Pogotowia Górskiego (miejsce, gdzie można się schować w razie braku pogody, w czasie weekendów i w wakacje można tutaj zakupić podstawowe artykuły spożywcze). Stąd zielonym szlakiem około 200 m na sam szczyt Velké Deštné (1115 m – największy szczyt Gór Orlickich). Znajduje się tutaj sześciometrowa wieżyczka widokowa, tzw. Štefanova vyhlídka (na pamiątkę gajowego Štefana Matějíka, na którego rewirze znajdowała się w czasie budowy wieżyczka). W czasie dobrej widoczności roztacza się stąd panoramiczny widok od Jeseników aż do Karkonosze. Tą samą drogą idziemy z powrotem do schroniska Masarykova chata. (ok. 8 km i 150 m przewyższenia)

Šerlich – V. Deštná – Koruna – Pod Homolí – V.Deštná – Šerlich

Idąc po czerwonym szlaku aż do chatki Pogotowia Górskiego jako "A". Po ewentualnym wyjściu na szczyt kontynuujemy czerwonym szlakiem do Sedla pod Jelenkou. Stąd dalej czerwonym szlakiem i między Jelenką a Koruną skręcimy w prawo idąc po szerokiej, nieoznaczonej drodze (pierwszy skręt od Sedla pod Jelenkou). Po około 150 metrach dojdziemy do kolejnej nieoznaczonej drogi, po której skręcimy w lewo i wyjdziemy na szczyt Koruny (1100 m – drugi największy szczyt Gór Orlickich). Idąc tą drogą, zwaną "bunkierówka" (widać z niej lekkie umocnienia z lat trzydziestych), z której rozciągają się wspaniałe widoki na grzbiety Gór Orlickich i Bystrzyckich i na Śnieżnik, idziemy w dół aż do doliny. Tutaj po drogą prowadzi niebieski szlak, którym skręcimy w lewo. Po niecałych stu metrach przy skrzyżowaniu w Sedle pod Homolí, nazywanym przez tubylców "U Matki Bożej". Stała tu kiedyś piękna ludowa rzeźba Piety, która na początku lat siedemdziesiątych została przeniesiona do muzeum Gór Orlickich w Rychnovie n. Kn. Wracamy się czerwonym szlakiem przez V. Deštnou na Šerlich. Około 1 km od Sedla pod Homolí mijamy "Valinův pramen" (odnowiony w 2000 roku), nazwany na pamiątkę dr Valina, który w latach trzydziestych kierował budową dróg w grzbietowych partiach Gór Orlickich (ok. 17 km i 350 m przewyższenia)

 

Trasy turystyczne - kierunek Vrchmezí

Šerlich – Bukačka – Vrchmezí – Polomské sedlo – Černý kříž – Šerlišský mlýn – Šerlich

Od schroniska Masaryka czerwonym szlakiem przez szczyt Šerlich do rezerwatu Bukačka. Chociaż każdego z nas najbardziej zainteresują przepiękne buki w lesie, to najciekawsze miejsce znajduje się na łące niedaleko tablic Ścieżki edukacyjnej. Rośnie tutaj około 250 gatunków wyższych roślin. Jedyne chronione, które można zobaczyć z drogi to metrowe ciemierzyce białe oraz róże alpejskie rosnące po lewej stronie drogi, które kwitną na ciemnoczerwono w lipcu i na początku sierpnia. Po czerwonym szlaku dojdziemy do rozdroża szlaków turystycznych, na tzw. "Polomské sedlo". Idziemy dalej czerwonym szlakiem na Polomský kopec, gdzie w pobliżu skrętu żółtego szlaku II Sedloňovu stała od lat trzydziestych do pięćdziesiątych drewniana wieża widokowa, tzw. Valinova vyhlídka (dr Valina w latach trzydziestych kierował budową dróg w grzbietowych partiach Gór Orlickich). Idziemy dalej czerwonym szlakiem na Vrchmezí (na Polomském kopci i Vrchmezí przepiękne widoki). W miejscu ó, gdzie czerwony szlak skręca do Olešnici, potrzeba na szczyt (skąd są wspaniałe widoki na wschodnią stronę) wyjść nieoznaczoną ścieżką. Po polskiej stronie są widoczne ruiny pierwszego górskiego schroniska w Górach Orlickich (1883 - 1946), przy którym stała drewniana wieża widokowa. Właściciel schroniska Heinrich Rübartsch (potomek czeskich wygnańców Rybářów) był znaną postacią w historii turystyki i z jego nazwiskiem związane są początki narciarstwa w Górach Orlickich. Tą samą drogą wracamy na Polomské sedlo. Stąd zielonym szlakiem przez Sedloňovský vrch (rezerwat pierwotnego lasu) aż do skrzyżowania z niebieskim szlakiem w pobliżu Černého kříže. Przy dobrej widoczności warto pójść dalej około 500 m zielonym szlakiem pod szczyt Kamenného vrchu, skąd jest piękny widok na Deštné i na okolice. Wrócimy się na skrzyżowanie i niebieskim szlakiem po mniej więcej 50 metrach dojdziemy do Černého kříže. Został postawiony na pamiątkę hrabiego Jeronyma Mansfelda (patrz tablica na krzyżu) na ówczesnej ruchliwej drodze. Podobny krzyż stał także niedaleko dzisiejszego przejścia granicznego Čihalka. Dlaczego postać tego znawcy rolnictwa była tak często wspominana (patrz także na marmurową tablicę po lewej stronie od ołtarza głównego w kościele parafialnym w Opočnie), nie można dobrze wyjaśnić. Niebieskim szlakiem schodzimy do hotelu Šerlišský mlýn (pierwotnie produkcja gontów drewnianych, później przebudowany, ostatnim razem w latach sześćdziesiątych). Niebieskim szlakiem wychodzimy na Šerlich. (ok. 11 km i 250 m przewyższenia)

Šerlich – Bukačka – Polomské sedlo – Šerlišský mlýn – Šerlich

Łatwiejsza wędrówka z zielonego szlaku za polomským sedlem po drodze wzdłuż rzeczki Bělé (najpierw nieoznaczona, po chwili po prawej strony łączy się z niebieskim szlakiem, który prowadzi cały czas tą drogą) trzeba zejść do Šerlišskiego mlýnu i iść dalej niebieskim szlakiem na Šerlich. (ok. 7 km i 200 m przewyższenia)

 

Trasy turystyczne - kierunek Polska

Šerlich – Zieleniec - Šerlich

Po przekroczeniu przejścia granicznego idziemy około 200 m w kierunku Vrchmezí. Przy pierwszym wyciągu schodzimy z pasma granicznego i niebieskim szlakiem idziemy drogą w kierunku Zieleńca, gdzie niebieski szlak połączy się z czerwonym. Te dwa szlaki zaprowadzą nas przez wioskę aż do skrzyżowania szlaków turystycznych pomiędzy pensjonatem Orlica i kościołem. W kościele znajduje się dobrze opisana historia miejscowości. Powrót tą samą trasą.  (ok. 8 km i 200 m przewyższenia)

Šerlich – Zieleniec – Torfowisko pod Zielencem – Zielenec - Šerlich

Do Zieleńca jako trasa "A". Ze skrzyżowania szlaków turystycznych schodzimy zielonym szlakiem do doliny rzeczki bystrzyca Dusznicka. za drogą idziemy znowu zielonym na Torfowisko. Droga prowadzi pomiędzy jeziorkami torfowymi, które obfitują w rzadką roślinność. W środku torfowiska znajduje się wieża widokowa, dzisiaj już częściowo zasłonięta drzewami. Z powrotem po drodze, potem pod prąd rzeczki aż na skrzyżowanie, skąd idziemy czerwonym szlakiem w prawo w kierunku Zieleńca aż do miejsca, gdzie niebieski szlak, po którym przyszliśmy, skręca do lasu i na Šerlich. Możemy się także wrócić zielonym szlakiem w kierunku kościoła. (oba warianty - ok. 15 km i 400 m przewyższenia)

Šerlich – Zieleniec – Vrchmezí – Zieleniec – Šerlich

Do Zieleńca jako trasa "A". Ze skrzyżowania szlaków turystycznych wchodzimy czerwonym i zielonym szlakiem na drogę, którą idziemy aż do miejsca, kiedy z prawej strony zielony szlak skręca do lasu. następnie zielonym szlakiem wyjdziemy aż na szczyt Vrchmezí. Po polskiej stronie są widoczne ruiny pierwszego górskiego schroniska w Górach Orlickich (1883 - 1946), przy którym stała drewniana wieża widokowa. Właściciel schroniska Heinrich Rübartsch (potomek czeskich wygnańców Rybářów) był znaną postacią w historii turystyki. Z jego nazwiskiem związane są między innymi początki narciarstwa w Górach Orlickich. Wracamy tą samą trasą. (ok. 15 km i 450 m przewyższenia)

Šerlich – Vrchmezí – przejście graniczne u Číhalky – Ostružník - Vrchmezí – Polomské sedlo – Bukačka – Šerlich

Na Vrchmezí jako trasa "C". Ze szczytu schodzimy po zielonym szlaku aż do drogi, gdzie znowu wejdziemy na czerwony szlak. Mniej więcej po 500 m jest parking, z którego roztacza się przepiękny widok. Kontynuujemy marsz po czerwonym szlaku i zielonym aż do przejścia granicznego (kiedyś bardzo ruchliwe miejsce, przez które przechodziłam procesja z Czech do Wambierzyc). Z przejścia granicznego można skręcić po żółtym szlaku do hotelu Čihalka na posiłek (niecały 1 km). Od przejścia granicznego po czeskiej stronie skręcimy w lewo (na południe) na szeroką nieoznaczoną leśną drogę a po niej idziemy dalej (nie skręcamy na leśne drogi w lewo, te prowadzą do granicy państwowej) aż pod szczyt Ostružníka, na który dojdziemy czerwonym szlakiem z Olešnicy na Vrchmezí. Szlakiem tym wyjdziemy przez Ostružník na Vrchmezí, skąd następnie idziemy przez Polomský kopec, Polomské sedlo i rezerwat Bukačka na Šerlich. (ok. 17 km i 500 m przewyższenia)

Partnerské odkazy

logo-kraj logo-DSOHP logo-orlickehory

Karta hosta

karta-hosta

Kudy k nám

mapa

Certifikát

Certifikat-ATIC-2017